از سردی روح و سرّ درون

هیچ معلوم نیست

تکه های رنگین آینه به روی زمین

از ضربت مشتی محکم

هیچ معلوم نیست

شاید آن، غربت سال ها بی کسی ست

و شاید این، فرار از این سال هاست

سایه به دیوار افتاده و خود به دور دست ها رفته

نگاه خاموش بدون پیام

حس تازگیِ مُردن پس از سال هاست

ریشه در جوی و آفات در تن

به روی بستر بی برگ خوابیده

غروب روشنیِ درون رسیده

و این آغازِ پایان هاست ...

89/4/14

• افزودن نظر جدید

نظر ها (2)

• 2010-07-31 20:46:05 | ن-شایسته

  آغاز یک پایان گاه شیرین ترین پیشکش سرنوشت است به انسان فانی ...

  شاد باشید

  • 0
  • 0

  پاسخ نقل قول

• 2010-08-16 00:10:14 | | كتايون و دنا

  سايه به ديوار افتاده وخود به دور دستها رفته. نشاني از يك تنهايي هم ذات و هم خانه داره و برامون جالب بود .راستي با
  يه شعر جديد آپيم يه سر بزن.
  

  • 0
  • 0

  پاسخ نقل قول

نوشتن نظر

جزئیات تماس شما:

نام:

ایمیل: اعلام نکردناعلام کردن

آدرس سایت:

نظر:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

پیام:

امنیت

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.